کشت انواع سبزی و صیفیجات (بخش اول)
ملیت: !؟
مواد لازم:
ظروف و وسایل لازم:
گلدانهای مختلف
برای مشاهده تصاویر بزرگتر روی عکسها تقه بزنید.
طرز تهیه:
قول داده بودم روش سبز کردن انواع سبزیجات و چند نوع صیفی را توضیح بدهم. امروز (26 فروردین) که هوای بیرون آفتابی و گرم بود رفتم و تعدادی از این دانهها را کاشتم.
قبل از شروع توضیح بدهم که من هیچ گونه دانش تئوریکی در باره این مساله ندارم، هرچه یاد گرفتهام خودم یا تجربه کردهام یا از این و آن یاد گرفتهام، یا در این و آن کتاب خواندهام، پس اگر نقصی هست باید ببخشید. همچنین اگر شما هم تجربه یا دانشی در این زمینه دارید، خوشحال میشوم آنرا با من و دیگران تقسیم کنید.
معمولا زمان شروع کشت سبزیجات و دیگر دانهها در نقاط مختلف با هم فرق میکند، یقینا در ایران این کار را میتوانید زودتر از اینجا (نروژ) شروع کنید. اگر میبینید که امسال زودتر از معمول شروع کردهام به این دلیل است که هوای نروژ امسال شدیدا زود رو به گرما گذاشته، گرچه هفته گذشته 5 سانتیمتر برف آمد و یکی دو شب هوا رفت زیر صفر با این حال هوا چنان گرم و بهاری شده که انگاری در شیراز هستیم. در هر صورت برای شروع اگر میخواهید دانهها را مستقیما بیرون در حیاط کشت کنید، باید مطمئن شوید که دمای هوای شب کمتر از 10 تا 15 درجه نباشد. معمولا چنین هوایی در نروژ بعد از اواسط ماه می یعنی آخر اردیبهشت، اوایل خرداد به بعد دمای هوا تا این اندازه گرم می شود. من معمولا اکثر دانهها را در داخل منزل کشت میکنم و بعدا که هوا گرم شد آنها را به باغچه منتقل میکنم، در غیر این صورت طول مدت فصل کشت کوتاه خواهد شد و ثمر کار کاستی پیدا خواهد کرد. به همین خاطر هم هست که از گلدانهای پلاستیکی و یک بار مصرف (البته من چند بار مصرف میکنم) یا حتی از کارتنهای مصرف شده شیر استفاده می کنم و دانه ها را، مخصوصا دانههای صیفیجات را قبلا در منزل و زیر نور مصنوعی پرورش میهم و بعد که هوای بیرون گرم شد به بیرون منتقل میکنم. هوای نروژ بعضی مواقع چنان متغیر است که باید مواظب بود چون حتی در ماه می (اردیبهشت) هم میتواند گاهی شب ها درجه حرارت به صفر نزدیک یا حتی زیر صفر برود.
برای گوجه فرنگی، خیار، کدو، خربزه، طالبی و اینگونه دانهها معمولا یک گلدان برای هر دانه یا دو در نظر میگیرم در صورتی که برای دانه سبزیجات مقدار 10 تا 20 دانه را در هر گلدان میکارم. معمولا بعضی از دانهها سبز نمیشوند به همین خاطر حتی برای آنها که یک گلدان برای هر دانه در نظر میگیرم دو عدد تخم گیاه را میکارم و بعد از اینکه مطمئن شدم که دانه سبز شده، اگر هر دو دانه سبز شده باشد یکی را حذف میکنم (عمل بسیار شنیعی هست ولی چارهای نیست!!).
برای گیاهانی که در اول نوشتم اول گلدانها را پر از گل میکنم و بعد با انگشت وسط آنها را یک گودال یک سانتیمتری بوجود میآورم و دانه را در آن قرار میدهم و بعد روی آنرا میپوشانم. برای سبزیجان بصورت فلهای آنها را در سطح گلدان پخش میکنم و بعد با مقدار خیلی کم گل روی آنها را میپوشانم.
برای آب دادن کافی است که گلدانها را در ظروفی به شکل آنچه در تصویر میبینید قرار بدهید و بعد مقدار کمی آب در کف ظرف مربوطه بریزید. دقت کنید آب زیاد تر از حد نیاز ندهید در غیر این صورت دانهها سبز نخواهند شد. همین که خاک کاملا مرطوب شد کافی است، اگر آب اضافهای در کف ظرف باقی ماند آنرا تخلیه کنید. بعد از اینکه دانهها را آب دادید و مطمئن شدید که تمام خاک موجود در گلدانها خیس خوردهاند روی گلدانها را با پلاستیک بپوشانید تا رطوبت داخل گِل زود خشک نشود. مساله مهم در این مرحله این است که دانهها در تمام مدت مرطوب باشند و نه شناور در آب.
معمولا بعد از دو تا سه روز بعضی از آنها شروع به تنجه (جوانه) زدن میکنند. زیاد عجله نکنید بگذارید پلاستیک روی گلدانها بماند مخصوصا اگر که از رشد گیاه جلوگیری نمیکند. همچنین مایوس نشوید اگر بعضی از دانهها در همان یکی دو سه روز اول سبز نشدند، چونکه بعضی از گیاهان نیاز به وقت بیشتری دارند، بعضی زودتر تنجه میزنند و بعضی دیرتر. بعد از اینکه دانهها تنجه زدند، در یکی دو هفته اول روزانه به آنها سر بزنید و اگر نیاز به آب داشتند به آنها آب بدهید، سعی کنید آب فقط به اندازه نیاز بدهید نه بیشتر. همین که گل مرطوب باشد کفایت میکند، نیازی به آب زیادی نیست و حتی برای رشد گیاه مضر است. اگر هوای بیرون گرم است میتوانید دانهها را مستقیما بیرون در باغچه بکارید. چیزی را که باید در نظر داشته باشید این است که دانه گیاهانی مثل گوجهفرنگی و بطور کلی گیاهان بزرگ، نیاز به فضای بیشتری دارند در نتیجه بهترین کار این است که دانهها را در گلدان کشت کنید و بعد به بیرون منتقل کنید و آنها را بصورت منظم ردیف در باغچه یا گلدان بکارید. من معمولا گوجه فرنگیها را بعد از اینکه مراحل اولیه شان سپری شد (بعد از چهار تا پنج هفته) وقتی که گیاه به رشد کافی رسید، آنها را در گلدانهای بزرگ (به قطر تقریبی 25 تا 30 سانتیمتری) منتقل میکنم و آنها را در گلخانه یا در کنار یک دیوار که آفتابگیر باشد قرار میدهم) و با قرار دادن یک چوب یا نی کنار آن به عنوان تکیهگاه، آنها را میبندم (منظورم گوجهفرنگی های درختی است نه گوجهفرنگی های بوتهای)
فعلا این بخش را داشته باشید تا بعد که دانهها تنجه زد باقی را توضیح خواهم داد.
این هم تصویز کدوهای سال گذشته
برای مشاهده اندازه بزرگتر تصویر اینجا را کلیک کنید.
Comments
آخ جون چه عجب !!!!!! محموله سنجد رسید ؟؟؟ :))
ببین همه چیزش عالی بود بجز یه قسمت ! گل گلخونه ما نداریم ! فارسی را پاس بدارید ! خاک لخونه داریم یا به عبارتی کمپوس !! یا خاک بسته ای ! کسی به خاک گل نمیگه ! گل به زبون فارسی به خاکی گفته میشه که با آب زیاد مخلوط شده و مثل شفته در اومده . بیشتر منظور خاک رس کوزه گری هست که بهش میگن گل ! در اصطلاحات گل کاری خاکی بنام گل وجود خارجی نداره ! جون احمدی نژاد این قسمتش رو اصلاح کن !!!!!
نکته بعدی اینکه یکی از بهترین گلدونها برای کاشت اینها شونه تخم مرغ مقوایی هست ! بگو چرا ؟ دلیلش اینه که هوا و رطوبت از مقوا به سادگی عبور میکنه و زمانیکه گیاه نشا زده شده بزرگ میشه و وقتش میشه که توی خاک اصلی کاشته بشه , این مقوا به سادگی در خاک تجزیه میشه و بدون آسیب رسیدن به ریشه ها میپوسه و ریشه ها در خاک اصلی شروع به رشد میکنن ! نکته بعد اینه که اتفاقن استفاده از کود گیاهی یا کمپوس به کود حیوانی برتری داره به چند دلیل :
کود حیوانی منبع سرشاری از انگله ! و همینطور کود حیوانی باعث میشه که نوعی حشره موذی که بطور عامیانهب هش میگن پشه کوره , پر بشه توی خونه ! ولی کود گیاهی اینها رو نداره و حتا میشه بطور خالص تخم ها رو توی کمپوس کاشت و به نظر من خیلی بهترر رشد میکنن تا خاک های دیگه .
اما بهترین نتیجه رو من بعد از زیر خاک کردن 18 بسته تخم توی مخلوطی از پرلیت و خزه پوسیده بدست آوردم . رشد فوق العاده و ریشه زنی گسترده ! از مزایای دیگه اون اینه که اگه آب زیاد بدی سریع خارج میشه و از طرف موقع خارج کردن نشا ریشه ها آسیب نمیبینن . چون پرلیت خیلی سبک هست و به سادگی رطوبت و هوا رو به عمق ریشه ها نفوذ میده .
Posted by: SHIVA | April 16, 2007 11:31 AM
سلام آشپزباشی عزیز
من هر سال در بالکن و گلدانهای کوچک انواع سبزی مثل جعفری و ریحان و شوید و ... می کارم و تا پایان دوره گرما استفاده می کنم اما تره ایرانی را نمی توانم خوب پرورش بدهم اول جوانه می زند و سپس خراب می شود . می شود پست بعدی روش کاشت سبزیجات مخصوصن تره را بنویسید ؟
Posted by: شهربانو | April 16, 2007 05:42 PM
شهربانو خانم من تره میکارم و سبز هم میشود چیزی را که در باره تره تجربه کردهام این است که گیاهی چند ساله هست و در نتیجه نیاز به وقت زیاد برای رشد دارد به همین دلیل گمان نمیکنم در گلدان امکان این کار وجود داشته باشد مگر اینکه گلدان بزرگ باشد تا امکان رشد تره را فراهم کند یا حداقل خاک مورد استفاده را خوب کود بدهید تا مواد غذایی کافی برای رشد تره داشته باشد.
تره فرنگی هم من کشت میکنم که نتیجه بهتری میدهد.
Posted by: خُسن آقا | April 16, 2007 08:33 PM
خُسن آقا عزیز میشه بگی چه کاری وجود داره که تو بلد نیستی؟ یه کمی بهت حسودیم میشه. شراب ،کباب، ،گل کاری شیرینی پختن، وبلاگ ساختن، کامپیوترساختن حتمن همین روزها بمب هم درست می کنی:)
Posted by: ترانه | April 19, 2007 09:19 PM
با سلامی دوباره و تشکر از شما . امروز در گلدان بزرگ کاشتم و دانه تره هم کم پاشیدم که جای کافی داشته باشد و از خاک تازه استفاده کردم و امیدوارم که این بار رشد کند . گلدان را در جائی قرار دادم که نور بیشتری براش برسه .
Posted by: شهربانو | April 19, 2007 10:45 PM
ترانه عزیز من یک چیز رو توی زندگیم بدست آوردم که اکسیر زندگی است و بوسیله اون انسان میتونه به همه چیز دست پیدا کنه.
"خودباوری"
اگر این خودباوری را به هر کسی تزریق کردی همین جوری نشد بعد بیا اینجا هرچی خواستی به من بگو.
متاسفانه شبانه روز فقط 24 ساعت هست وگرنه میشد بیشتر از این هم یاد گرفت و عمل کرد.
Posted by: خُسن آقا | April 19, 2007 11:10 PM
salam
man andazehaye desilitr nemidanam chist lotfan a anha ra be peymane ya ghashogh zekr konid
---------
پاسخ:
یک لیتر هزار میلی لیتر است
همزمان یک لیتر ده دسی لیتر است
در نتیجه یک دسی لیتر برابر است با 100 میلی لیتر
برای اینکه همه این معیارها را یاد بگیرید و احیانا آنها را مورد استفاده قرار بدهید این توضیح را در نظر داشته باشید:
یک بطری نوشابه کوچک 330 میلی لیتر یا 33 سانتی لیتر است.
منظور همان نوشابههایی است که هنگام نوش جان ساندویچ میآشامید.
امیدوارم که این توضیحات کامل بوده باشد.
همزمان توضیح بدهم که برای دقت باید از این اندازهها استفاده کرد. یپمانه و قاشق اندازههای دقیقی نیستند زیرا باید اول توضیح داد که پیمانه یا قاشق چه اندازه است. نه کسی توضیح داده که پیمانه چه اندازه دقیق علمی دارد نه قاشق.
Posted by: helena | April 21, 2007 08:42 AM
سلام
دست شما درد نکنه. وبلاگ خوشمزه شما برا من که مجردم یه نعمت الهی هست. ( این نعمت الهی با جنگ اشتباه نشه ). یه انتقاد هم دارم از شما که کلیک راست رو بستین. دوست عزیز اینکار اصلا حرفه ای نیست. مطمین باشید که اگر کسی بخواد سواستفاده کنه از نوشته های شما همینطور هم میتونه اینکارو بکنه اما کسی که میخواد طرز کار رو پرینت بگیره ببره با خودش تو آشپزخونه مشکل داره. در هر صورت صلاح وبلاگ خویش حسن آقا داند. شاد و موفق باشید.
Posted by: فرهاد | April 23, 2007 04:25 PM
migam hosn agho khosh behale zanethatman too khoone pash deraz mikone mishine
Posted by: sadaf | April 27, 2007 08:43 PM
صدف خانم به شما قول میدم کسی نمیتونه توی خونهای که خُسن آقا زندگی میکنه پاشو دراز کنه. اینجا همه باید دست در دست هم کار کنن.
Posted by: خُسن آقا | April 27, 2007 09:50 PM
با سلام...یه دفعه دیگه هم نوشته بودم و دوباره میگم که این کدوهای شما که توی مستقیم توی کیسههای خاک پنجاه لیتری سبز میکنین خیل جالبه. اینجایی که من هستم تا هفته پیش برف میاومد. این هفته گرم شده و گل و گل کاری شروع خواهد شد. ممنون از نوشتههای شما.
Posted by: S. | May 1, 2007 05:32 PM